کارتریج بازی سگا

بازی های سگا (SEGA GENESIS) که خاطره‌های شما را زنده خواهند کرد

کلیک کنید تا جزییات بیشتری نمایش داده شود

SEEEEEEGAAAAAA» صدای آشنای شروع بازی برای بسیاری از ما است. این صدا همراه با دنبالۀ حرکات جوجه تیغی سونیک که نماد برجسته‌ای از بازی های سگا بود. همان صدای 16-bit که به سرعت مترادف شهرت توسعه‌دهندگان ژاپنی در تمام جهان شد و نقطه عطف صوتی برای کنسول‌های بر پایۀ کارتریج بود که تا دهه‌ای بعد از روی طاقچه‌های خانه‌ها حذف شدند. (ظاهرا تنها در برزیل این‍گونه نبوده است) در میان بازی های خاطره انگیز سگا جوجه تیغی معروف سونیک تنها یک مورد از لیست بازی های قدیمی سگا است.


سگا همتای سیستم سرگرمی نینتندو بود که بسیاری عقیده داشتند بهترین کنسول بازی است که ساخته خواهد شد. یک سازه Jet-Black که دارای CPU مدل Motorola 68000 همراه با یک ریزپردازنده Zialog Z80 که انیمشن‌های فوق‌العاده 16-bit را فراهم می‌کرد و قابلیت سازگاری با سیستم‌های پیشین را نیز در خود داشت.


اگر بخواهیم به زبان ساده‌تری در مورد این سیستم حرف بزنیم باید بگوییم که یک دستگاه خوب بود که هزار عنوان بازی متفاوت هم از سگا هم از سایر توسعه‌دهندگان مشهور دیگر همچون EA و Rare را پشتیبانی می‌کرد.


Genesis در سال 1997 فعالیتش متوقف شد و با کنسول گران قیمت Sega Saturn (که با قیمت 400 دلار حتی در آن زمان گزاف به نظر می‌آمد) در بازار موفقیت کسب کرد. اما اگر یک کنسول دست دوم را از خرده‌فروش‌ها می‌خریدید تنها 50 دلار قیمت داشت.


هرچند شما می‌توانید یکی از کنسول‌های متفاوت قدیمی Genesis را خریداری کنید که 85 بازی متفاوت از قبل در آن نصب شده باشد و قیمتش تنها 60 دلار خواهد بود. در این مقاله لیستی از بازی های قدیمی سگا را در اختیار شما قرار دادیم که احتمالا با خواندن آن خاطرات زیادی برایتان زنده خواهد شد.


 


بازی های اکشن

بازی های اکشن در بین نوجوانان و همین‌طور بزرگسالان همیشه از محبوبیت خاصی برخوردار بوده است. چند عنوان محبوب از بازی های سگا که در ژانر اکشن قرار داشتند و از بازی های خاطره انگیز سگا به شمار می‌آیند شامل گزینه‌های زیر هستند.


 


Michel Jackson’s Moon Walker


هرچند پادشاه موسیقی پاپ دنیا درگذشته، ولی میراثش همچنان زنده مانده و یکی از این یادبودها در یکی از بازی های سگا باقی مانده است. در نسخۀ آنلاین، بازی مبتنی بر مکانیسم مبارزۀ فیزیکی بود؛ اما در نسخۀ بازی های سگا برای کنسول خانگی، بازی کمی متفاوت بود. در نسخۀ کنسول‌های خانگی محوریت بازی دربارۀ رقص و تلاش او برای نجات دادن بچه‌ها از چنگال شخصیتی به نام Mr.Big است.


هر پنج مرحلۀ بازی با بقایای اخیر حرفۀ مایکل جکسون تلاقی کرده است. از گام‌های مشهور رقصش و فریادهای گوش‌خراش معروفش گرفته تا آهنگ‌های مشهور او همچون «مجرم زیرک» و یا «Beat It» و چند آهنگ دیگر محبوبش که گلچین شده‌اند همه در این بازی وجود دارند و قسمت‌های متفاوت بازی را آراسته‌اند.


این بازی که یکی از بازی های خاطره انگیز سگا به شمار می‌آید، دارای انیمیشن و پس‌زمینه روان و شکیلی است. محدودۀ مشخص کلاب که اتفاقات بازی در آن جریان دارد رنگ‌های شاد و روشنی دارد و حفره‌های متفاوت موجود در زمینۀ بازی کاملا تیره و تاریک است. صحنۀ این بازی که می‌توان گفت از بازی های نوستالژی سگا است پر از مجموعه شخصیت‌های منفی‌ست که کاربر می‌تواند طی حرکاتی همچون مشت و لگد و با حالت خود مایکل جکسون آنها را قلع و قمع کند.


در این بازی نوستالژیک برای اینکه موضوع بازی را جذاب‌تر و شاید بتوان گفت عجیب‎تر کنند، قابلیت پرتاب ستاره‌ها را افزوده‌اند. پرتاب ستاره‌ها بازیکنان را به توپخانه -آدم آهنی با قابلیت پرتاب- تبدیل می‌کند و این در زمانی است که بازیکنان به مخالفان خود حمله می‌کنند، آنها را با قلاب‌هایشان گرفته و در طول خیابان حرکات رقص واگیردار خود را گسترش می‌دهند.


کم‌کم این بازی مورد علاقۀ گروه‌های خاصی قرار گرفت و این توجه پس از مرگ خواننده در سال 2009 فزونی یافت. فقط اجازه ندهید توجه مضاعفی که به این بازی شده شما را از آن منصرف کند، زیرا این بازی از محبوب ترین بازی های سگا به شمار می‌آید. نسخه‌های متفاوت برای این بازی که یکی از بازی های سگا برای اندروید است وجود دارد.


Comix Zone


«مارول» تا جایی که امکان دارد حرص بخور!


هیچ‌گونه شکی وجود ندارد که کامیک‌بوک‌ها ایدۀ اولیۀ بسیاری از بازی‌های ویدئویی را تشکیل دادند. اما تعداد کمی از آنها توانستند همچون Comix Zone در زیباشناسی هنری به اوج برسند و یکی از بازی های سگا شوند که نامشان تا الان ماندگار شده باشد. عنوان عجیب و غریب آن توسط انیستیتو تکنیکال سگا توسعه داده شده و در آخرین موج بازی های سگا معرفی شد.


بازی دربارۀ Turner که یک نقاش است و حیوان دست‌آموز او به نامRoadkill ، شکل گرفته است. شخصیت اصلی یعنی ترنر در کامیک‌بوکی که خودش کشیده گیر افتاده و شخصیت منفی که خود خلق کرده، به دنیای واقعیت پا گذاشته است. این شخصیت منفی که Mortis نام دارد در طی شش مرحله شخصیت‎های منفی دیگری خلق می‌کند و به درون کامیک‌بوکی که ترنر در آن گیر افتاده می‌فرستد تا با او مبارزه کنند.


در طول بازی و خط داستانی Comix Zone که یکی از عنوان‌های ماندگار بازی های سگا است شما هیچ‌گونه دروغ یا بزرگنمایی نمی‌بینید. آنچه باعث مشهور شدن این بازی شد، تصاویر و به‌طورکلی طراحی هنری بود که باعث برجسته بودن بازی شد. Comix Zone با پنل‌های کتاب و حباب‌های گفتگوی کاراکترها، که به شکل دستی کشیده‌اند؛ آراسته شده و ترنر باید از طریق این گفتگوها راه خود را بیابد. البته باید بدانید که بازی دو پایان کاملا مجزا دارد، هر مسیر و انتخاب متفاوت در هر مرحله یک پایان متفاوت را به بازیکن می‌دهد.


همانند تمام بازی‌های اکشن، بازیکن باید با مشت و لگد و حمله به جلو، هر مرحله را پیش ببرد و برای اینکه بتواند از آن قابی که درونش گیر کرده نجات بیابد باید بتواند پازل‌های ساده‌ای را حل کند. حرکات ویژه و آیتم‌های فهرست‌شده، پاداش‌های اضافه‌ای هستند که موش دست‌آموز ترنر با استفاده از قابلیت ذاتی یافتن اشیا نهفتۀ خود در این مسیر به ترنر کمک می‌کند. اما همچنان کارهای منحصربه‌فرد درون بازی است که باعث شده Comix Zone به چنین شهرتی دست یابد و یکی از ماندگارترین بازی های سگا نام بگیرد.


 


Pulseman


بسیاری از افراد نام کمپانی Game Freak را به دلیل بازی Pokemon می‌شناسند. با توجه به اینکه این بازی در سرتاسر جهان شناخته شده است این اتفاق عجیبی نیست و کمپانی هرساله ورودی‌های جدیدی به فرانشیز اضافه می‌کند. اما بسیار قبل‌تر از بازی Pokemon این کمپانی یکی از بهترین بازی های سگا به نام Pulseman را به بازار عرضه کرد.


در این بازی کاراکتر اصلی، سایبورگ کوچکی است که می‌تواند از قدرت‌های الکتریکی متنوعی استفاده کند که در طول مراحل متفاوت با دشمنانش مبارزه کند. شخصیت اصلی باید هفت مرحله بگذراند تا پس از رد کردن تمام آنها در مرحلۀ نهایی با شخصیت منفی بازی یعنی Doctor. Despite مبارزه کند.


از بسیاری جهات انگار که بازی Pulsemon از بازی مشهور دیگری به نام Mega Man الهام گرفته است. بازی Mega Man دربارۀ یک پسربچۀ ربات و یک دکتر شرور است. با تمام شباهت‌هایی که این دو بازی به هم دارند اما بازی Pulsemon با تمرکز بیشتر بر روی حرکات آکروباتیک، طراحی منحصربه‌فرد مراحل مختلف و تغییر تصاویر بین شهرهای مربوط به آینده و فضای خارج از زمین توانسته خود را به‌عنوان یک بازی محبوب بین لیست خاطره‌انگیزترین بازی های سگا جا دهد.


 


Street of Rage II


امروزه بازی‌های مبارزه تن به تن در ردۀ بازی های خطرناک قلمداد می‌شود. اما در زمان بازی های سگا شما چنین بازی‌هایی را در همه جا می‌دیدید و بازی Street of Rage II یکی از بهترین بازی های سگا برای کنسول های خانگی بود. همان عنوانی که ما به‌اسم بازی شورش در شهر سگا می‌شناسیم.


این بازی همانند SOR2 به بازیکن مجموعه‌ای از کاراکترها می‌داد که بازیکن می‌توانست از میان آنها یک کارکتر را برای بازی انتخاب نماید. هرکدام از این کاراکترها مجموعه حرکات و قدرت‌های گوناگون مختص به خود را داشتند. در این بازی که یکی از بازی های نوستالژی سگا است، بازیکنان در طول بازی در یک شهر برای غلبه کردن به مجرمان با استفاده از قدرت‌هایشان می‌جنگیدند. هر دشمن موجود در بازی دارای قدرت‌ اختصاص خود است که بازیکن باید بتواند با هرکدام به نحو خاص خودش مبارزه نماید.


علاوه‌بر لگد زدن، کشیدن و سایر اتفاقات درون بازی، بازی Street of Rage 2 دارای یکی از بهترین ارائه‌ها در بین مجموعه بازی های سگا است. کاراکترهای موجود در بازی با جزئیات بسیار زیادی طراحی شده‌اند که تیرگی و کثیف بودن شهر را بسیار واضح‌تر به مخاطب نشان می‌دهد.


یکی از بهترین قسمت‌های این بازی صداگذاری آن است. با الهام گرفتن از موسیقی ترنس و فیلتر کردن آن از طریق چیپ صدای سگا، یک صدای فوق‌العاده و پرانرژی به‌دست آمده که به کمک عوامل دیگر یکی از بهترین بازی های سگا را برای ما ساخت.


 


Gunstar Heroes


یک تفاوت قابل توجه میان بازی‌های ویدئویی و سایر انواع هنر و رسانه‌ها، محدودیت تکنولوژی است که می‌تواند بهترین‌های هر زمان را به‌راحتی منسوخ کند. به‌عنوان مثال هیچ‌کس قادر نیست همینگوی یا Citizen kane را به‌رغم قدمتشان از دنیای هنر حذف کند، اما بعضی از بازی های سگا که در دهۀ خودشان فوق‌العاده به نظر می‌رسیدند، امروزه بسیار عادی تلقی می‌شوند.


هرچند طراحی، گرافیک و شکل بی‌نظیری در آن زمان داشته باشند اما یک بازی برای همۀ ادوار باید استایل دقیق همراه با مکانیزم یادگیری و به ذهن ماندن سریع را با هم ترکیب کند. به‌واقع بازی Gunstar Heroes تمام این موارد را با هم دارد و یک مثال فوق‌العاده از بازی‌‌های این چنینی است که به درستی در بین بهترین بازی های سگا قرار گرفته.


این بازی از بازی های قدیمی سگا و در ژانر فراموش‌شدۀ «دویدن و نشانه گرفتن» است. ماموریت‌های بازیکنان بازی Gunstar Heroes این‌گونه است که باید در طی مراحل مختلف از تعداد بی‌شمار دشمنان عبور کنند. کنترل‌ها در این بازی نوستالژی سگا سریعا پاسخ‌دهی دارند که از این لحاظ بسیار چشم‌گیر است، زیرا با کوچک‌ترین اشتباهی کاراکتر از بین می‌رود. برای عبور کردن از چالش‌های سخت، بازی سلاح‌های متفاوتی را برای بازیکن فراهم کرده که می‌تواند با ترکیب کردن آنها حمله‌های بسیار پرقدرتی تدارک ببیند.


 


اکشن-ماجراجویی

یکی دیگر از ژانرهای پرطرفدار بازی های سگا در آن روزها، بازی های اکشن/ماجراجویی بود که به جرات می‌توان گفت با تمام تحولات موجود در کنسول‌های بازی این ژانر طرفداران پروپاقرص خود را در هر زمانی دارد. در بین بازی های سگا چند عنوان بسیار محبوب بازی اکشن/ماجراجویی وجود دارد که در اینجا با توضیحی مختصر از هرکدام، به معرفیشان می‌پردازیم.


 


Ecco the Dolphin


ظاهرا به بازی Ecco the Dolphin به وسیلۀ Ed Anuuziat یک فرصت دیگر داده‌اند اما من شک دارم که در نسل جدید ارائه شده، سگا بتواند سری قبل بازی را دوباره احیا کند. بازی Ecco the Dolphin که از بازی های خاطره انگیز سگا به شمار می‌آید، اولین بازی از سری بازی‌های Ecco که مهاجرت دلفین‌های بینی بطری را مدنظر قرار داده است. در این مسیر مبارزۀ دلفین‌ها را علیه یک گروه ملوان که به دست فرازمینی ربوده شده‌اند دنبال می‌کنیم.


برخلاف ظاهر بچگانه بازی، Ecco the Dolphin یکی از بهترین عنوان‌های بازی میان سایر بازی های سگا بود که در حال حاضر جزو بازی های آنلاین سگا نیز است. این بازی کمی نشانه و نکته‌های مفیدی در طی بازی به مخاطب عرضه می‌کند که در شکل‌گیری مسیر بازی و کشف کردن راه پرپیچ‌وخم بین آتلانتیس و آتلانتیک کمک می‌کند. در شروع بازی 25 مرحله وجود دارد که آب و هوای استوایی و طراحی چشم‌نوازی دارد. کنترل‌ها جدید و خلاقانه بود و باید از چهار جهت اصلی استفاده می‌کردیم. از سمتی نیز باید نیاز Ecco به هوا را نیز در  مسیر در نظر گرفت و همین مسئله میزان سختی بازی را افزایش می‌داد که باعث محبوبیت و ماندگاری این بازی در بین بازی های Sega بود.


علاوه‌بر این‌ها دلفین‌ها با ارتباط برقرارکردن با وال‌های آبی می‌توانستند یک دسته از کوسه‌ها را سرکوب کنند و همچنین در طی یک مرحله Vortex Queen را که به خاطر یکی از آلبوم‌های پینک فلوید نام‌گذاری شده، نابود نمایند. برای یک عنوان بازی که اگر یک ساعت تمام وقت می‌گذاشتید می‌توانستید آن را به پایان برسانید، بازی قابل قبولی به نظر می‌آمد.


 


The Lost World: Jurassic Park


ما شک داریم که شما نام این بازی را در لیست بازی های خاطره انگیز سگا در جاهای دیگر دیده باشید. علی‌رغم این‌که این بازی یکی از بازی های مورعلاقۀ ما در زمان بچگی و یکی از آخرین بازی‌های منتشرشده در میان بازی های سگا بود. (اما با اقبال زیادی روبه‌رو نشد و در بین همگان چندان معروف نیست.)


بازی Jurassic Park به‌عنوان بازی‌ای که تا حد امکان از گرافیک کنسول بهره برده باشد یا داستان جذابی را دنبال کند معروف نشده بود، در عوض این بازی بیشتر بر تیراندازی و اکتشاف تمرکز کرده بود. به‌طورکلی بازی براساس یکی از فیلم‌های مشهور اسپیلبرگ که دقیقا با همین نام است و رمانی از Michel Crichton ساخته شده بود، اما درواقع به‌عنوان مکمل محتوا برای این دو عمل کرد.


داستان در مورد این است که شما تلاش کنید در طول ماجراجویی خود از یک جزیرۀ غرق‌شده رد شوید تا به تلفن رسیده و برای نجات جان خودتان تماسی برقرار کنید. بازی بسیار چالش‌برانگیز است. به شکل خوبی به قسمت‌های متفاوتی تقسیم شده که شما باید بتوانید با یک استراتژی درست از انواع خطرها جان سالم به در ببرید. در این مسیر می‌توانید از انواع سلاح‌ها همچون مسکن‌ها و داروی آرامش‌بخش، تفنگ خودکار، بمب‌ها و سایر سلاح‌هایی که در اختیارتان قرار داده شده استفاده نمایید تا از دست دایناسورها که تعدادشان نیز کم نیست و شکارچی‌ها جان سالم به در ببرید.


شاخ و برگ درختان و محیط خطرناک اغلب شامل اشباح کوچکی است که بسیار باشکوه و با جزئیات دقیقی به تصویر کشیده شده‌اند. مبارزۀ نهایی و پویایی سیستم، حالت و قوانین سرراست بازی را از بین برده است. از همه مهم‌تر بازی تنها جایی است که می‌توانید به‌عنوان Jeff Goldblum بازی کنید.


 


مبارزات

اگر از علاقه‌مندان به مبارزه‌های تن به تن هستید حتما چند عنوان بازی از بازی های سگا را به خاطر می‌آورید که در آن زمان از محبوبیت زیادی برخوردار بودند. در اینجا نیز چند عنوان از بازی های خاطره انگیز سگا در این ژانر را به اختصار معرفی می‌کنیم.


 


Samurai shodown


بهترین بازی‌های مبارزه تن به تن که در دهه 90  درخشیدند، ثابت کردند که این ژانر یکی از ناخوشایندترین و نفرت‌انگیزترین مدل بازی‌های ساخته شده در صنعت بازی‌های ویدئویی است. ناشران روزبه‌روز نسخه‌های بهبودیافته و به‌روزرسانی‌هایی با قیمت بالا را منتشر می‌کردند. یکی از آنها Street Fighter: The Movie )The Game) بود که خود در این بازی براساس فیلمی که  الهام گرفته از یک بازی ویدئویی بود ساخته شد. به هرحال در ابتدای راه ساخت بازی‌های مبارزه‌ای، باعث ایجاد بعضی بازی‌های واقعا خوب و هیجان‌انگیزی در این ژانر شد.


Former Capcam رقیب SNK در سال 1993 بازی Samurai Shodown را منتشر کرد. یک بازی دوبعدی که از محیط شهری با بافت کوچک همانند فرانشیز محبوبی چون Fetal Fury Street Fighter اجتناب کرد. به جای این کار بازی Samorai Shodown مبارزه‌های خود را در داستان‌هایی دربارۀ ژاپن فئودال قرار دارد.


بازی Samorai Shodown هستۀ اصلی بازی‌های این ژانر را، یعنی مبارزۀ تن به تن در محیط دو بعدی گرفت و با تمرکز بر قدرت، حمله‌های سریع به جای مبارزۀ طولانی محبوب در آن زمان را تعدیل کرد. همانند مبارزات واقعی با شمشیر دوئل در بازی Samorai Shodown به سرعت به اتمام می‌رسد.


قابلیت‌های بازی کم ولی شامل فهرست متنوعی از کاراکترها است. نمونه‌های اصیل اولیه‌ای همچون رونین‌های شگفت‌انگیز و کاراکترهای عجیب و غریب‌تری چون Galford که یک گاوچران آمریکایی بود و به یک نینجا تبدیل شد و تمایل اصلی او برای مبارزات را شاهد بود. متاسفانه این بازی از معدود بازی‌های اصلی است که هنوز احیا نشده، هرچند که بخش اولیۀ آن همچنان بهترین بازی در ژانر خودش و یکی از بهترین بازی های سگا قدیمی به‌شمار می‌رود.


 


Super Street Fighter II


بازی مبارزه‌ای یعنی Street Fighter باعث انتشار بسیاری از پیمان‌های این ژانر شد. مخصوصا ایدۀ ترکیب چند حرکت که باعث می‌شود حریف نتواند هیچ حرکتی در مقابل انجام دهد. این بازی پیشگام یکی از بدترین ترندهای عرصۀ بازی‌های ویدئویی شد؛ انتشار چندین نسخۀ متفاوت از یک بازی که تنها کمی بهبود یافته‌اند.


گفته شده که هفت نسخۀ  متفاوت از Street Fighter II منتشر شده است که آخرین نسخه برای Play Station و Xbox است.


ناگفته نماند که هر نسخه از بازی کاراکترهای جدید و مکانیزم‌های متنوعی را معرفی می‌کند و المان‌های قبل را تغییر داده و سعی می‌کند هستۀ اصلی المان‌های هر فرانشیز را حفظ کند. اما با تمام این‌ها توانسته یکی از بازی های نوستالژی سگا باشد.


این بازی که یکی از محبوب‌ترین بازی های سگا بود به شکل خاص چهار کاراکتر اصلی را معرفی کرده و سایر کاراکترهای متنوع را کم‌کم گسترش داده است. هر کدام از کاراکترهای اصلی استایل‌های متنوعی برای بازی دارند. چهار کاراکتر اصلی از همان زمان بازی های سگا به پایه‌های اصلی هر فرانشیز تبدیل شدند. در نسخه‌های جدیدتر، سرعت بازی از آنچه که قبلا شاهد آن بودیم کاسته شده است. مبارزۀ بیش از حد نیز تصمیمی بود که Capcom بعدا از آن پشیمان شده و با انتشار نسخۀ Super Street Fighter II: Turbo از آن بازگشت. قسمت بد دیگر این عنوان بازی که از بازی های نوستالژی سگا بود نام طولانی است که بر آن گذاشته بودند.


هرچند این نسخه به‌خوبی نسخۀ بعدی که همچنان در بهترین تورنمنت‌های جهان آن‌را بازی می‌کنند نیست، ولی یکی از بهترین‌های ممکن در بازی های سگا به‌شمار می‌رفت.


Street Fighter II تمام کاراکترهای SFII را به‌جز Akuma دارد. در این نسخه انیمیشن بهبود یافته و یک سیستم امتیازدهی جدیدی معرفی کردند که این بازی را به ایده‌آل بودن نزدیک‌تر کرده است.


 


Fetal Fury


کمپانی SNK یکی از پرکارترین توسعه‌دهندگان بازی‌های مبارزه‌ای در دهۀ 90 بود. بازی Fetal Fury که از محبوب‌ترین بازی های Sega است، شروع تمام کارهایش بود. Fetal Fury یکی از بازی‌‌های بی‌شماری بود که به‌عنوان فرانشیزی برای Street Fighter روانۀ بازار شد.


همانند بازی Street Fighter در بازی Fetal Fury بازیکن‌ها دو به دو مبارزه می‌کنند و با حمله کردن و استفاده از حرکات جنگی و نمایشی دیگر رقیب را از سر راه خود بر می‌دارند. بازیکنان از میان سه کاراکتر به نام‌های Terry Bogard، Andy Bogard و Joe Higashi یکی را انتخاب می‌کنند و با یک سری حریف مبارزه کرده و در نهایت با حریف نهایی یعنی  Geese Howard که نام عجیبی دارد و استاد آیکیدو است، روبه‌رو می‌شوند. سه شخصیت اصلی این بازی بسیار مشهور شدند. این شخصیت‌ها در سری بازی Fetal Fury و همین طور در فرانشیز King of Fighter کمپانی SNK ظاهر شدند.


بازی FF یک تغییر اساسی در فرمول بازی‌های مبارزه‌ای ایجاد کرد. این بازی صحنۀ مبارزۀ کاراکترها را به دو ردیف مجزا تقسیم کرد. در حالی‌که سایر بازی‌های مبارزه‌ای بازیکنان در یک فضای دو بعدی مبارزه می‌کردند، ولی در این بازی بازیکن می‌توانست کاراکتر را به جلو و عقب حرکت دهد. این قابلیت باعث شد که بازیکنان مبارزات دو به دو داشته باشند که در عین گیج کننده بودن یک ایدۀ بی‌نظیر برای آن زمان به‌شمار می‌رفت و این یکی از نکاتی بود که باعث شد این بازی به‌عنوان یکی از بازی های خاطره انگیز سگا در اذهان باقی ماند.


با این‌که این ردیف‌های مجزا حرکات مبارزه را به شکل خیلی واضحی تغییر نداد اما بازی FF را می‌توان به‌عنوان پیشرو در مبارزات سه بعدی که در نسل‌های بعد کنسول‌های بازی دیدیم، شناخت. این‌گونه بازی‌ها در حال حاضر شامل هشت جهت متفاوت برای حرکت کردن کاراکترها هستند.


 


Mortal Kombat II


این بازی باعث انفجار خشم والدین در دهه 90 شد درحالی‌که بسیاری از نوجوانان را درگیر پروسه خود کرده بود. به جرات می‌توان گفت یکی از معروف‌ترین عنوان بازی ها سگا است. Mortal Kombat فرمول بازی‌ را با تزریق ذهنیت غرق در خون فیلم‌های گلخانه‌ای تغییر داده بود. این سری بازی‌ها انگار که مشعل برداشته و به درون جامعۀ  معذب آن زمان پرتاب کرده و نقاط تاریک بسیاری را روشن ساخت. در Mortal Kombat که یکی از بازی های خاطره انگیز سگا است، حرکات جدیدی به سیستم اضافه شده و فهرست کاراکترها توسعه یافت. نتیجۀ تمام این‌ها هیجان انگیزترین بازی دهۀ 90 یعنی Mortal Kombat شد.


علامت تجاری اختصاصی بازی، حرکات نهایی بود. حرکاتی موسوم به مرگ و میر که حتی در جاهایی به شکل شدیدی طنز و خشن بودند. به علاوه در نسخۀ جدیدتر بازی حرکت نهایی به نام Babalities افزوده شده بود که حرکت نهایی طنزی بود و حریف را به یک مرحلۀ خاص و بچه تبدیل می‌کرد. MK II نهایتا در ابتدای انتشارش یک نمایش شیطانی از قدرت Genesis ارائه داد.


 


پلتفرم

پلتفرم بستری است که نرم‌افزارهای متفاوت در آن انجام می‌شود. بازی‌های پلتفرمی کنسول بازی های سگا ، شامل بازی‌هایی چون سونیک بود که در طی هر بازی شما با انواع مخاطرات روبه‌رو می‌شدید. در طی این‌گونه بازی‌ها علاوه‌بر سرعت عمل باید خوب فکر کنید تا بهترین مسیرها را به خاطر سپرده و بتوانید بیشترین امتیاز در هر مرحله را به‌دست آورید. بازی های خاطره انگیز سگا در این ژانر شامل عناوین زیر می‌شوند.


 


Sonic the Hedgehog 2


نماد دلیر سگا چند سال بسیار سخت را از سر گذراند. برای حدود یک دهه هر نسخۀ جدید بازی Sonic یک فاجعه بود. نمایشی از کاراکترهای مسخرۀ بی‌پایان، زاویه‌های بد دوربین در هنگام بازی و تلاش زیاد سازندگان برای ساخت موسیقی‌های «Hip» متفاوت. تقریبا به‌سختی می‌توانستیم روزهای خوب Sonic را به یاد آوریم که سگا فرمول استاندارد پلتفرم‌ها را با افزودن انرژی بیشتر به بازی‌ها تماما تغییر داد و یکی از محبوب‌ترین بازی های سگا دوباره به روزهای اوجش بازگشت.


نقطۀ قوت بازی Sonic سرعت آن بود. بازیکن می‌توانست به سرعت حرکت کند و محیط بازی به شکلی طراحی شده بود که این مسئله بیشتر به چشم بازیکن بیاید. سیستم پیچیدۀ چرخش‌های عمودی و حرکت‌های متفاوت که برای کشتن دشمن‌ها طراحی شده بود هیجان بیشتری به بازیکن منتقل می‌کرد و بعید نیست این مورد از دلیل جذابیت سونیک در بین بازی های سگا در آن روزها و امروزه باشد.


بازی Sonic حرکات جدیدی همچون لگدهای از کنار و قدرت دم سونیک را معرفی کرد و اینکه بازیکن دیگری نیز می‌توانست به بازی ملحق شود. علاوه‌بر حرکات چرخشی که به بازیکنان یک گزینۀ دیگر برای از بین بردن دشمنان می‌داد و به بازیکنان امکان انتقال راحت‌تر بین مرحله‌ها را می‌داد که باعث می‌شد سریع‌تر به مبارزه نهایی با Dr. Robotnik برسند.


سونیک 2 دارای یکی از باشکوه‌ترین محیط‌ها در بین تمام پلتفرم‌ها بود و زوم کردن در محیط گران‌قیمت و پر از رنگ آن همچنان یک سرگرمی هیجان‌انگیز خوب به حساب می‌آید.


 


Earthworm Jim


بازی Earthworm Jim به بازیکنان امکان کنترل یکی از مشهورترین نمادهای 16-bit یعنی کرم خاکی را که به یکی از ابرقهرمان‌ها تبدیل شده می‌داد. بازی حالت پلتفرمی دارد و مشابه بازی‌های امروزه است. اما چند ترفند باعث شده که این بازی از سایر بازی‌های آن روزها پیشی بگیرد و تبدیل به یکی از بهترین بازی های سگا شود. بازیکنان به یک تفنگ دسترسی دارند و می‌توانند از سر جیم به‌عنوان تازیانه و ضربۀ ناگهانی بر علیه دشمنان استفاده نمایند. این قابلیت‌ها به بازیکن انعطاف بیشتری در هنگام کشف مراحل موذیانۀ بازی می‌دهد.


طراحی مراحل بازی Earthworm Jim برای آن زمان بسیار خلاقانه به حساب می‌آمد. مراحل بازی مقاصد متفاوتی  داشتند و بازیکن نمی‌توانست فقط به قسمت انتهایی هر مرحله برود. اغلب از شما می‌خواست اهداف خاصی را تکمیل کنید تا بتوانید یک مرحله را به اتمام برسانید. مثلا یک سگ بزرگ را در یک محیط پر خطر به نقطۀ امن برسانید. این بازی یک بازی چالش‌برانگیز و هوشمند بود و نیاز به گفتن ندارد که یکی از درخشان‌ترین بازی های سگا در آن زمان بود.


 


پازل‌ها

بازی های پازلی چه در زمان بازی های سگا و چه امروزه به دلیل جذابیت و درگیر کردن ذهن محبوبیت زیادی در سرتاسر دنیا داشته و دارند. گاه ممکن است این بازی‌ها فقط یک یا دو قانون کلی داشته باشند تا بتوانند ساعت‌ها ذهن بازیکن را درگیر خود نمایند. در بازی های سگا نیز چند مدل پازل وجود داشت که نام آنها تا الان ماندگار شده است.


 


Dr. Robotnik’s Mean Bean Machine


این بازی که در اصل در ژاپن Puyo Puyo نام دارد با نام دیگری یعنی Bean Machine در بازار معروف شد و همانند بازی‌های با تم کلی مانند سونیک برای انتشار در بازار غرب کمی بازسازی شد. روش  این بازی که یکی از بازی های نوستالژی سگا است بسیار ساده بود. بازی این‌گونه است که هر بازیکن باید به نحوی چینش لوبیاها را انجام دهد که درون صفحۀ مربوط به او حداقل چهار لوبیای همرنگ در کنار هم قرار بگیرند تا از صفحه ناپدید شوند. اگر صفحۀ بازیکن پر از لوبیا شود، بازیکن آن بازی را باخته است. بازیکن باید تمام تلاش خود را به کار گیرد تا مدت زمان بیشتری صفحۀ خود را خالی نگه دارد.


بازی Mean Bean Machine شامل چند مدل متفاوت بازی است. سناریوهای متفاوتی وجود دارد که بایکنان را در 13 مرحله متفاوت مقابل انواع حریفان قرار می‌دهد. درنهایت اگر تمام مرحله‌ها را گذراندند باید در مقابل شخصیت شرور بازی سونیک یعنی Dr. Robotnik قرار بگیرند.


مدل آزمایشی این بازی تقریبا یک تست استقامت است، کم‌کم سرعت لوبیاهای ظاهرشده در صفحه بالا می‌رود و شما باید بتوانید با این سرعت بازی را هندل کنید. در آخر مدل یک بر یک که در این بازی وجود دارد به بازیکنان امکان مبارزه با یکدیگر را می‌دهد و تقریبا مشابه بازی اولیۀ Tetris Dr. Robotnik که یک بازی سریع و اعتیادآور پازلی است، می‌شود.


این بازی که یکی از محبوب‌ترین بازی‌های سگا است یک بازی سریع، ساده و بدون هیچ محدودیت زمانی است که همین باعث ماندگاری بیشتر این بازی شده است.


 


بازی‌های نقش آفرینی

هر کسی که علاقه‌ای به بازی‌های ویدئویی داشته باشد حتما یکی دو مورد بازی نقش آفرینی متفاوت را در طول عمر خود امتحان کرده است. بهترین قسمت این‌گونه بازی‌ها که در بازی های سگا نیز انواع مختلفی از آنها وجود دارد این است که باید در طی بازی کاراکتر خود را کاملا بسازید و همراه با کاراکترتان به جنگ دشمن یا ساخت راه‌های جدید و یا یافتن بهترین نقشه به پیش بروید. یکی دو عنوان از بازی‌های نقش آفرینی را که در بازی های سگا ماندگار شده در اینجا می‌توانید ببینید.


 


Phantasy Star IV


استنتاج‌های نهایی یک سری بازی یا فیلم و داستان به ندرت می‌تواند خوب از آب درآید. تقریبا همۀ ما Matrix Revolutions و The Godfather: Part III را دیده‌ایم. بازی Phantasy Star IV به شکل فوق‌العاده‌ای به فرم اصلی بازی برگشته است. یک داستان جمع شده در حالت اصلی بازی که به خوبی پایان باز بازی‌های سری گذشته را به هم مرتبط می‌کند. این بازی اوج کل سری بازی به حساب می‌آید و چنان خوب پرداخته شده که به‌راحتی نمی‌توان آن را فراموش کرد و جایگاه خود را دربهترین بازی های سگا به راحتی تثبیت می‌کند.


در بازی PS IV بازیکن در نقش Chaz AShley که یک شکارچی مجرمان است ایفای نقش می‌کند. داستان این‌گونه است که نقش اصلی بدون اینکه خودش بداند وظیفۀ نجات منظومۀ شمسی Algol و بازیابی و حفظ سیستم‌های متلاشی شدۀ کامپیوتری Motavia را برعهده دارد. این بازی خاطره انگیز سگا هر چند فرمول سنی RPG در زمان انتشار چهارمین نسخه‌اش کم و بیش در بازار منتشر شده بود، اما سخت‌گیری چندانی برای اعمال آن وجود نداشت.


سیستم مبارزه همچنان در ژانر مبارز‌ه‌های تصادفی گیر کرده است. با افزودن ترکیب حمله‌های متفاوت که باید به وسیلۀ کاراکترهای متنوع کشف شود و ماکروهای برنامه‌نویسی‌شده تا سلسه‌ای از حرکات اکشن را به صورت خودکار پیاده‌سازی کند.


صحنه‌های مرگ کاراکترها یا توضیح بیشتر روند داستان بازی به ظاهر بازی قوت بیشتری داده است و همراه با سایر المان‌های بهبودیافتۀ محیط بازی باعث تقویت کلی آن شده است. این بازی کنسول سگا همچنان طولانی و با چالش کمتری نسبت به ورژن قبلی آن بود اما با تمام این‌ها یکی از بازی های خاطره انگیز سگا به شمار می‌آید.


 


Sword of Vermilion


شعار «سگا کاری را می‌کند که نینتندو نتوانست آن را انجام دهد» در آن روزها از شعارهای کنسول پرچم‌دار سگا بود. این شعار چه درست یا غلط همیشه شروعی برای اختلاف نظرهای فراوان بوده است. اما هیچ کسی نمی‌تواند انکار کند که Sword of Vermilion یکی از اولین بازی های سگا در این نوع بود. این بازی خاطره انگیز سگا به‌راحتی حدود 30 ساعت از وقت دورهمی ما را به خودش اختصاص داد.


بازی و انیمیشن آن یادآور کیفیت 8-bit بازی‌های NES بود و این مسئله  حتی در آن زمان ناامیدکننده به نظر می‌آمد اما نباید فراموش کرد در بازی های اولیۀ کنسول‌ها این مسئله شایع بود.


بازی دربارۀ پسر یک پادشاه کشته شده است. این پسر گمراه شده باید بتواند هشت انگشتر را جمع‌آوری کند که با داشتن آن‌ها می‌تواند ادعای پادشاهی کرده و در مقابل Tsarkon دیوانه قرار بگیرد. این بازی رویارویی‌های تصادفی و چشم‌اندازهای متنوعی را کنار هم قرار داده  است که می‌تواند سنگین و خسته کننده به نظر بیاید. اما در کنار این مسائل نکته‌های مثبتی نیز وجود دارد. نقاط قوتی همچون صداگذاری‌های عالی، خط طرح داستانی فوق‌العاده و نوستالژی نابی که به نظر کافی می‌آید. به هرحال من به شما پیشنهاد می‌کنم بازی Phantasy Star را پس از بازی تقریبا بی منطق Sword of Vermilion بازی نکنید.


 


Shadowrun


سعی کنید یک مکان متروک، سایبرپانک و نسخه‌ای از شهر سیاتل در سال 2058 را تصور کنید که شرکت‌های غول پیکر تکنیکال و شبکه‌های کامپیوتری که با نام ماتریکس شناخته می‌شوند به کاربران اجازه می‌دهند وارد فضای سایبری شوند. توسعه‌دهندگان توانستند چنین محیطی را در کنسول‌ها با بازی Shadowrun بازسازی کنند. این کار را چنان حرفه‌ای انجام دادند که بازیکن در نقش یک فرد زودجوش به نام Jashua که در پی انتقام مرگ برادرش است، یک سری ماموریت‌های بر پایۀ Shadowran انجام دهد.


از همان زمان بازی‌های متنوعی در این زمینه وجود داشت اما این بازی از جهات فراوانی پیشرو بود. Shadowran که یکی از بهترین بازی های سگا به شمار می‌آید، کل بازی از نگاه فرد سومی به جلو می‌رود و جزئیات زیادی در بازی وجود دارد. روند کلی بازی و مکانیزم مراحل آن -که به شدت بر دیالوگ‌های با پایان باز و کارمای موجود در حرکات متفاوت هر کاراکتر تمرکز کرده است- یک معیار بود، در حالی‌که نبردهای درون بازی سریع، خشن و در حال ترغیب کردن به هجوم به انبار مهمات و سلاح‌های بازی است.


تعامل میان NPC ها و سینما بسیار سخت و جامد به نظر می‌آید. همراه با ترک‌های موسیقی تکنوی طراحی‌شده برای این فضا باعث شده که شخصیت Bladerunner گونه‌ای بر کل بازی حاکم باشد.


 


Beyond Oasis


به یادآوری یک کنسول بازی با روزهای روشنش می‌تواند کمی سخت باشد اما به‌عنوان بازی‌هایی همچون Ansient’s Beyond Oasis این کار کمی راحت‌تر اتفاق می‌افتد. معمولا همراه با بازی‌های کلاسیکی همچون Secret of Mana و یا بازی Zelda Clone تبلیغ شده است اما بازی Beyond Oasis که یکی از بازی های نوستالژی سگا است دنباله‌رو کاراکتر شاهزاده علی است که در جستجوی زره طلایی و بازگرداندن قدرت به قلمرو پادشاهی Oasis است.


کنترلرها بسیار خوب طراحی شده‌اند، با استفاده از زمان‌بندی دقیق و تاکید بر سایر کنترلرهای سه‌گانه Genesis همراه با رندر تصاویر بسیار روان که زیبایی تصاویر 16-bit را به ذهن متبادر می‌کند که همۀ این‌ها باعث جذابیت بیشتر بازی و یکی از دلایل محبوبیت این عنوان از میان سایر بازی های سگا بود.


این بازی همچنان یکی از طولانی‌ترین بازی های اکشن RPG بود که در بازار وجود داشت. بازی Beyond Oasis بر روی مکانیزم‌های پازلی هوشمندانه‌ای که به فاکتورهای محیطی متفاوتی تکیه کرده بنا شده است.


صحنه‌های برشی از داستان بازی کمی لوس اما لذت‌بخش و آهنگ‌ساز مشهور ژاپنی یعنی Yozo Koshiro صداگذاری‌ها و آهنگ‌های بازی را مدیریت کرده ‌است. ممکن است که داستان شاهزاده علی که از داستان علاالدین گرفته شده کمی اشتباهات در آن باشد اما به‌راستی دیزنی در این حد دربارۀ داستان فولکلور عرب اشتباه کرده است؟


Phantasy Star II


بازی Phantasy Star II سگا بازی‌ای نیست که بتوان آن را به سخره گرفت. حتی اگر بازی را با معیارهای امروزه بسنجیم. این بازی که برای اولین‌بار از کارتریج 16-MB و RPG 16-bit در غرب استفاده کرد، به‌عنوان یک معیار برای تمام JRPG هایی که بعد از آن به بازار آمدند به حساب می‌آمد.


بازی علمی تخیلی که در استایل‌های معمول RPG قرار نمی‌گرفت، دربارۀ یک مامور سازمانی به نام رولف و ماجراجویی‌هایی او در مسیر کشف حقیقت در مورد یک کارگاه دیگر به نام Mota است. برخلاف قابلیت‌هایش، تصاویر ظاهری خوب یا مبارزه‌های دیدنیش باعث فوق‌العاده بودن Phantasy Star II نبود.


عنوان طولانی بازی بی‌سابقه بود زیرا یادآور گروه منحصربه‌فردی از کاراکترها در هنگامی بود که همه میل مفرطی به کاراکترهای عمومی با کمی پیش‌زمینه داشتند. این بازی که یکی از بازی های خاطره انگیز سگا بود و چالش خوبی برای مخاطب به‌شمار می‌آمد، روند کلی داستان بازی در یک محیط گسترده پخش شده بود و بازیکنان اجازه داشتند به 4 عضو گروهی که در طی بازی اندوخته بودند فرمان دهند. هر کدام از آن‌ها متفاوت و جذاب بود، که با صفات قابل ارتقای خود و کلاس کاری‌های متفاوت‌شان کم‌کم جذاب‌تر می‌شدند و داستان‌های همه‌جانبه‌ای که وسیلۀ ارتباط بین داستان‌ها و کاراکترها بود. قبل از این‌که این را فراموش کنم باید به شما بگویم که بازی یک راهنمای کاربر 100 صفحه‌ای نیز همراه خود داشت.


 


Shining Force II


جنسیس پاسخ بازی Fire Emblem کنسول نینتندو را با بازی Shining Force II داد. در ابتدا، این بازی به شکل خزندۀ سیاه‌چال عجیب و غریبی به بازار عرضه شد اما بعد به شکل یکی از بهترین بازی‌های تکنیکال موجود در بازار معروف شد.


بازیکنان قلعه‌ها و روستاها را کشف می‌کردند، با سایر بازیکنان ارتباط برقرار می‌کردند، گنج‌های نهفته را می‌یافتند و با انبوهی از دشمنان موجود می‌جنگیدند. مبارزه در یک صفحۀ مجزا اتفاق می‌افتاد و هرکدام از کاراکترها به نوبت حرکات خود را اجرا می‌کردند. رده‌بندی‌های متفاوتی نیز در بازی وجود داشت که هر کدام قابلیت‌های منحصربه‌فرد خود را داشتند. پیروزی هر کاراکتر به نوع استفاده او از انواع سلاح‌ها که در اختیار دارد بستگی داشت.


 


ورزشی

بازی های ورزشی علاوه‌بر طرفداران خود در دنیای واقعی در دنیای بازی‌ها هم طرفداران خاص خود را از همان زمان بازی های سگا داشتند. چند عنوان متفاوت بازی وجود داشت که جزو بازی های نوستالژی سگا است. این بازی‌ها شامل عناوین زیر هستند.


 


Madden ’94


با بیشتر از 20 عنوان بازی که نام Madden را بر خود دارند می‌توانیم بگوییم که John Madden یک روند فوق‌العاده در زندگی حرفه‌ای خود داشت. بازی Madden NFL ’94 خیلی قبل‌تر از آنکه گرافیک‌های شبیه دنیای واقعی در بازار عرضه شود معرفی شد. Madden اولین بازی در میان سری بازی‌ها بود که در آن از دوربین چرخان در طی ضربات و حائل شدن بازیکنان استفاده شد. این بازی که جزو محبوب‌ترین بازی ها سگا است یک فصل کامل بازی‌ها و آموزش رسمی NFL را نیز همراه خود داشت. بازی یک شبیه ساز فوتبال آمریکایی با حالت‌های متفاوت و متنوع مسابقه‌ای را ارائه می‌دهد.


به هرحال با توجه به این‌که این بازی یک بازی ورزشی بود از داستان مناسبی برخوردار نبود. بازیکنان می‌توانستند از انواع مدل‌های متفاوت آب و هوایی استفاده کنند، چه می‌خواستند یک بازی نرمال را امتحان کنند یا قابلیت مرگ ناگهانی را نیز درون بازی اعمال کنند.


 


NBA Jam


دهه 90 به چندین دلیل دهه تولد NBA مدرن بود. هر چند رقابت Bird-Magic در دهه 80 باعث احیای لیگ بعد از افت دهه 70 بود اما درخشش مایک جردن و سایر سوپراستارها بود که باعث شناخت و بین‌المللی شدن NBA در تمام دنیا شد. علاوه‌بر نمایان شدن چند نام بزرگ از بسکتبالیست‌ها، دهۀ 90 شروع بازی‌های ویدئویی بسکتبال بود. بازی NBA Jam که در سال 1993 به وسیلۀ Midway منتشر شد، اولین بازی بود که سرعت و شکوه بازی‌های لیگ را نشان داد. همین باعث شروع دهه‌ای از بازی‌های ویدئویی ورزشی سریع شد.


Jam یک بازی دو به دو بود. خیلی ناراحت کننده است که قابلیت بازی سه به سه در این بازی اعمال نشده بود. همۀ تیم‌های حاضر با دو بازیکن مشهورشان در بازی وجود داشتند. هرچند مایکل جوردن به دلیل مسائل حقوقی در Bulls حضور نداشت. بازیکنان از لحاظ قابلیت‌های بدنسازی و طراحی حرکات به‌زیبایی به‌تصویر کشیده شدند که باعث شده مسابقه‌ها هیجان‌انگیز و کارتونی به‌نظر آیند. بازی‌های اخیر NBA تلاش کرده تا بسکتبال واقعی را به‌تصویر بکشد، در حالی‌که بازی NBA Jam تلاش کرده بود که همه چیز را تا حد امکان بامزه و لذت‌بخش به‌تصویر بکشد.


 


استراتژی

هیچ‌کس نمی‌تواند منکر جذابیت بازی های هوشی و آنها که به دنبال استراتژی خاصی هستند بشود و بازی های سگا نیز از این قاعده مستثنی نبودند. شما در همان زمان نیز می‌توانستید از بازی‌های لذت‌بخش در چنین ژانری سرگرم شوید.


 


Herzog Zwei


قبل از بازی‌هایStarcraft و Command and Conquer بازی Herzog Zwei وجود داشت. یکی از اولین بازی های استراتژی با زمان‌بندی واقعی که لایه‌های متفاوتی برای کنترل مکانیزم بازی داشت؛ که بازیکن می‌توانست در آن دشمنان خود را درگیر کرده و برای رسیدن به اهداف خود خریدهایی را در طی بازی انجام دهد. شما در طول هشت مرحله بازی می‌توانید هشت خرید متفاوت انجام دهید و استفاده از این واحدها برای رسیدن به پیروزی نیاز به دانش و استراتژی دارد. هر واحد همراه خود محدودیت‌ها و نقاط قوت متفاوتی را دارد و باید نسبت به نیاز خودتان و شرایطی که در آن قرار دارید از آنها استفاده نمایید.


هر مرحله مخاطرات محیطی خاص خودش را دارد که بازیکن باید با آنها مقابله نماید. چند مرحله شامل مبارزات نیروی دریایی نیز است. این بازی با استانداردهای RTS امروزه ممکن است خیلی ابتدایی به‌نظر آید اما زمینه‌ساز بازی‌های فوق‌العاده‌ای شد که بعدها منتشر شدند و یک تجربۀ بی‌نظیر از بازی بر کنسول Genesis را به وجود آوردند. لازم به ذکر است که این بازی هیچ‌گونه ارتباطی با فیلم‌ساز برجستۀ آلمانی یعنی Warner Herzog ندارد.


 


Dun: Battle for Arrakis


در حالی‌که بازی Herzog Zwei پایۀ ژانر RTS را بنا نهاد بازیDun: Battle for Arrakis (که بعدها برای انتشار در Genesis نام DUN II را بر آن گذاشتند) قالب کلی بازی‌ها را پایه گذاشت. بازی DUN II به بازیکنان امکان انتخاب از سه گزینۀ متفاوت می‌داد که اگر هر کدام از آنها را انتخاب می‌کردید باید همراه با آن دو گزینۀ دیگر برای کنترل سیاره Arrakis و دستیابی منابع طبیعی‌اش یعنی ادویه‌های آن مبارزه کند. مزارع ادویه در اطراف زمین پراکنده شده و کنترل کردن این منابع برای پیروزی نهایی ضروری است.


علاوه‌بر گروه‌های دشمن، بازیکنان باید با محیط خشن Arrakis نیز بجنگند. عوامل خشن محیطی سیاره شامل طوفان‌های شنی که بناها را تخریب می‌کند و یا کرم‌های شن

هیچ محصولی در این دسته بندی وجود ندارد.